Omadeon's Meta-Blog

29/05/2013

Το Μεγάλο Ψέμα του Βλάση Αγτζίδη και των ΑριστεροΠόντιων, κατά Κωστόπουλου και Ιού [1] Σχόλιο 166

Το blog “XYZ Contagion“, με πλήθος άρθρων κατά του (νεο-)ναζισμού, κατά των αναθεωρητικών αλλοιώσεων της Ιστορίας του Εμφυλίου (και άλλα θέματα) παρουσίασε ένα σημαντικό νέο εύρημα στην ανάρτηση “Ενα χαρακτηριστικό δείγμα-case study διαστρέβλωσης στην διαδικτυακή Public History – Η ομάδα “Πόντος και Αριστερά”, ο Βλάσης Αγτζίδης, ο Ιός και το “Ελληνικό Βιετνάμ” του 1922” (9 Απρίλη 2013). Αυτό το εύρημα καταρρίπτει μία σημαντική συκοφαντία σε βάρος του Τάσσου Κωστόπουλου (και του “Ιού”), την οποία αναπαρήγαγαν, εδώ και χρόνια (εκτός των πατριωτικών blog) και πολλά ακροδεξιά, υπερ-εθνικιστικά και νεο-ναζιστικά blog:

…Για όσους/ες δεν ξέρουν (που μάλλον θα είναι πολύ λίγοι), να πούμε εδώ εδώ ότι η ΑριστεροΠοντιακή κολεχτίβα, έχει χύσει τόνους μελανιού και έχει λειώσει πολλά πληκτρολόγια, γράφοντας για τη φράση “Το ελληνικό Βιετνάμ”, η οποία, σύμφωνα με τους Α-Π εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ένα δημοσίευμα του “Ιού” το 1992, με τίτλο “Το άλλο 1922″, όπου βρισκόταν και ένα (το επίμαχο) κείμενο με τίτλο Το ελληνικό Βιετνάμ (Ethnic Cleansing)”, περιοδικό Εψιλον της Ελευθεροτυπίας, 10/11/1992.
Η βασική κατηγορία των Α-Π εναντίον των φορέων του “Ιού” είναι να τους χρεώνουν με αντιπροσφυγικό/αντιποντιακό ρατσισμό(αλλά όχι μόνο, όπως θα δείτε παρακάτω).
Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της επίθεσης, το εξής αδιαμφισβήτητο γεγονός:

  • Οι Α-Π δεν έχουν παραθέσει ποτέ ούτε ένα αποσπασμα, μία φράση, ούτε μία λέξη από το περίφημο κείμενο με το Βιετνάμ.
  • Ολες οι αρνητικές τους αναφορές περιστρέφονται, αποκλειστικά και μόνο, γύρω από έναν τίτλο: Το ελληνικό Βιετνάμ

[…]

Το σημαντικότερο εύρημα του blog XYZ Contagion, είναι η αλίευση του αρχικού άρθρου Το Ελληνικό Βιετνάμ, σε έντυπη μορφή. Στη συνέχεια, το άρθρο σκαναρίστηκε και αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, για πρώτη φορά από τους συντελεστές του blog, μετά από 6 χρόνια λυσσαλέων επιθέσεων εναντίον του ίδιου άρθρου, σαν (δήθεν) αντι-προσφυγικού” και “ρατσιστικού. Κι αυτό το εύρημα είναι εκπληκτικό, διότι ακόμη και ο πιο μεγάλος… εχθρός του “Ιού”, μόλις διαβάσει το άρθρο, διαπιστώνει αμέσως το… φιλο-προσφυγικό περιεχόμενό του!

  • Αν αμφιβάλλετε, ότι το (συκοφαντημένο σαν “αντι-προσφυγικό”) άρθρο ήταν (αντίθετα) ακραιφνώς φιλο-προσφυγικό, μπορείτε να διαβάσετε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το σκαναρισμένο άρθρο ΕΔΩ (ή την αναδημοσίευσή του μέσα στην ανάρτηση του XYZ Contagion).
  • Δυστυχώς βέβαια, το blog “Πόντος και Αριστερά“, όπως και ο [πνευματικός του μέντορας] Πόντιος Ιστορικός κ. Βλάσης Αγτζίδης, δεν παράθεσαν ποτέ… ούτε μία λέξη από το παλιό εκείνο άρθρο του “Ιού”, κάθε φορά που το κατηγόρησαν ξανά και ξανά, επί σειρά ετών (αλλά ψευδέστατα, όπως αποδείχτηκε) σαν “αντι-προσφυγικό” πλην του τίτλου του, προσεκτικά κομμένου με το ψαλίδι:
Ο τίτλος του δημοσιεύματος, και μόνον αυτός, προσεκτικά κομμένος με το ψαλίδι.

Ο τίτλος του δημοσιεύματος, και μόνον αυτός, προσεκτικά κομμένος με το ψαλίδι.

…Και η αλήθεια είναι ότι οι φορείς του “Ιού” έχουν όντως δείξει δείγματα γραφής, και πολύ θετικά (και “φιλοπροσφυγικά”) μάλιστα, όταν ασχολήθηκαν δύο φορές με τον ρατσισμό εναντίον των προσφύγων από τους κατοίκους της “παλιάς Ελλάδας”, μία φορά τότε, το 1992, όταν το μεγαλύτερο μέρος εκείνου του του δημοσιεύματος ήταν αφιερωμένο στα πάθη των προσφύγων (βλέπε παρακάτω), αλλά και αργότερα, το 2010, εδώ:

Η ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ 1922 – Πάντα ανεπιθύμητοι
http://www.iospress.gr/ios2010/ios20100124.htm

[…]


Σε αυτή εδώ την ανάρτηση, θα παραλείψω το μεγαλύτερο μέρος της [ασυνήθιστα μακροσκελούς] ανάρτησης του blog XYZ Contagion και θα επικεντρωθώ στο κύριο θέμα, της πιο σημαντικής, πιο κραυγαλέας συκοφαντίας που κατέρριψε (διότι υπάρχουν κι άλλα θέματα).

Ξεκαθαρίζω όμως, πρώτα-πρώτα… ότι δεν είμαι “συνεργάτης”, ούτε  “φίλος” του ‘Ιού’ και του Κωστόπουλου. Ισα-ίσα, είχα μιλήσει γι ‘αυτούς και επικριτικά, με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο (π.χ. σε παλιά μου σχόλια συζητήσεων του blog “Πόντος και Αριστερά”). Αν και αυτή η άποψή μου άλλαξε κάπως, τον τελευταίο καιρό, όταν π.χ. διαπίστωσα ότι είχα φανεί υπερβολικά εύπιστος σε συκοφαντίες (όπως αυτή εδώ), ή όταν διαπίστωσα ότι ο “Ιός” παραμένει μάχιμος στις επάλξεις, όχι μόνο κατά του νεο-ναζισμού, αλλά και κατά της λιτότητας, κατά των μνημονίων, κ.ο.κ. … παρόλ’ αυτά παραμένω υποστηρικτής της Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων(!), με βάση τις  έρευνες Τούρκων αντι-εθνικιστών Ιστορικών, όπως ο Τανέρ Ακσάμ(!). Σ’ αυτό το θέμα, οι απόψεις διίστανται βέβαια, αφού… ακόμη και ο Τανέρ Ακσάμ (όπως αποδείχτηκε) είχε εκφράσει και σοβαρές επιφυλάξεις για τη χρήση του όρου “γενοκτονία“, ειδικά για τους Πόντιους: -Επιφυλάξεις και κριτικές, που (όπως αποδείχτηκε) αποκρύφθηκαν επιμελώς από τον κ. Βλάση Αγτζίδη και την ομάδα “Πόντος και Αριστερά” (μεταξύ άλλων), επί σειρά ετών (μετά το 2009 περίπου), όπως αποκαλύφθηκε π.χ. στα σχόλια [#109], [#111] και [#101] (μεταξύ άλλων) της μακροσκελούς συζήτησης στο blog “XYZ Contagion”.

Αλλά… ας μην ξεφεύγω! Όλα αυτά δεν αφορούν άμεσα την κύρια συκοφαντία που καταρρίφθηκε.

  • Για την κύρια συκοφαντία περί “αντι-προσφυγικού ρατσισμού” (στο παλιό άρθρο του “Ιού”) έγραψα στην ίδια συζήτηση,  απευθυνόμενος στον κ. Βλάση Αγτζίδη, ένα σχόλιο που ποτέ δεν απαντήθηκε. Aναπαράγω λοιπόν το σχόλιο [#166], μαζί με κάποια συμφραζόμενα που διευκολύνουν την κατανόηση, χωρίς (απαραίτητα) να διαβάσετε όλη τη συζήτηση (διάσπαρτη με άλλα σημαντικά στοιχεία, αλλά και διάφορες… φλυαρίες μου -χεχε):

Σχόλιο 166

Omadeon είπε

2013/04/27 στις 10:12

Καλημέρα, ένα τελευταίο…

(και υπόσχομαι να ΣΙΩΠΗΣΩ για αρκετές μέρες, ζητώντας ΚΑΙ συγνώμη για τον όγκο σχολίων)

_______

Αποκορύϕωμα της συγκεκριμένης προπαγάνδας των Κωστόπουλου, Τρίμη, Ψαρρά υπήρξε η άθλια αντιπροσϕυγική παρουσίαση του Μικρασιατικού Ζητήματος το 1992, εβδομήντα χρόνια μετά τη μεγάλη τραγωδία του 1922. Ο χαρακτηρισμός της Μικράς Ασίας ως το “Βιετνάμ των Ελλήνων” απέδειξε ότι η ιστορική εμπειρία ελάχιστα επηρέασε τις ελλαδίτικες παλαιοκομμουνιστικές ομάδες…”
-Βλάσσης Αγτζίδης,
http://kars1918.wordpress.com/2008/12/17/plevris-nakratzas/

Αλήθεια, κ. Αγτζίδη, ήταν “το αποκορύϕωμα”?

Τώρα όμως που αποκαλύϕθηκε το απόλυτο ψεύδος του χαρακτηρισμού άθλια αντιπροσϕυγική παρουσίαση”,
λέτε ότι ήταν ακόμη στην ϕιλο-προσϕυγική περίοδο” (τότε) ο “Ιός”!

{σχόλιο #23 Βλάση Αγτζίδη}:

[…] Η αντιμετώπιση των προσφύγων από τον “Ιό”, σχηματοποιώντας, μπορεί να διακριθεί στην “προ του Κωστόπουλου” περίοδο και τη “μετά τον Κωστόπουλο.” Το αφιέρωμα του ’92 προέρχεται από την πρώτη περίοδο. Η στάση είναι εξαιρετικά φιλοπροσφυγική. […]

-Επομένως, πως γράψατε ότι ήταν “αποκορύϕωμα” του… ακριβώς αντιθέτου?

-Μήπως… έχετε κάποιο πρόβλημα με τη σωστή χρήση των λέξεων στην Ελληνική γλώσσα?

μήπως… μπερδεύετε τις θεωρητικές κατασκευές σας με την πραγματικότητα, επανορίζοντας με εντελώς δικό σας, αυθαίρετο τρόπο το νόημα ορισμένων πολύ απλών, κοινών λέξεων?

Σε κανένα δικαστήριο του κόσμου (αν πήγαινε το θέμα εκεί) δεν θα καταϕέρνατε να αποδείξετε, ότι το άρθρο ήταν “άθλια αντιπροσϕυγικό”.

Δικαιούστε, βέβαια, να διαϕωνείτε όσο θέλετε, με το χαρακτηρισμό “Βιετνάμ” για τη Μικρασιατική Εκστρατεία, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν είχε εκείνο το άρθρο την παραμικρή πρόθεση να θίξει τους πρόσϕυγες. Αντίθετα, ήταν ΑΚΡΩΣ ϕιλο-προσϕυγικό άρθρο, ενώ εσείς το παρουσιάσατε επανειλλημένα (και 100% ψευδώς) σαν… ακριβώς το αντίθετο, επί σειρά ετών.

ΟΙ θεωρητικές σας κατασκευές, γύρω από το πως βλέπουν τη Μικρά Ασία κάποιοι, είναι εδώ όλες εκτός θέματος (είτε είναι σωστές, είτε όχι). Το αν ή όχι ο χαρακτηρισμός “Βιετνάμ” (από μόνος του) συνεπάγεται κάποια οπτική γωνία που ενδεχομένως “αδικεί τους Μικρασιάτες”, είναι άκρως αμϕιλεγόμενο θέμα. Κανένας δεν υποχρεούται να συμϕωνήσει με αυτή τη θέση σας, ούτε και μπορεί να θεωρηθεί αυτονόητα “αντι-προσϕυγικός”, ο όρος “Βιετνάμ”, μέσα στο συγκεκριμμένο άρθρο, ακόμη και αν θεωρηθούν σωστά όλα όσα πιστεύετε.

period.


Πολύ πιθανώς, ο κ. Αγτζίδης θεώρησε προσβλητικό το ύφος μου, σε ένα μέρος εκείνου του σχολίου… όταν του είπα:

-Μήπως… έχετε κάποιο πρόβλημα με τη σωστή χρήση των λέξεων στην Ελληνική γλώσσα?

μήπως… μπερδεύετε τις θεωρητικές κατασκευές σας με την πραγματικότητα, επανορίζοντας με εντελώς δικό σας, αυθαίρετο τρόπο το νόημα ορισμένων πολύ απλών, κοινών λέξεων?

Εκ των υστέρων, ίσως θάπρεπε να του θέσω τα ίδια ερωτήματα λίγο πιο… “γλυκά”! 🙂

Παρόλ’ αυτά, το παράλογο αυτών των θέσεών του κ. Αγτζίδη είναι οφθαλμοφανές (νομίζω) σε κάθε αμερόληπτο αναγνώστη. Tο θέμα αφορά τη λογική και τη γλώσσα, πρωτίστως:

  • Δηλαδή, δεν μπορεί κανείς να αποκαλεί ένα συγκεκριμμένο άρθροαποκορύφωμα μιαςάθλιας αντιπροσϕυγικής παρουσίασης“,  ενώ (ταυτόχρονα) δηλώνει ρητώς ότι το ίδιο άρθρο γράφτηκε στην “πρώτη περίοδο”, όταν “Η στάση [του] είναι εξαιρετικά φιλοπροσφυγική“!

Στην πραγματικότητα, ξέρω βέβαια ότι ο (καταξιωμένος Ιστορικός) κ. Βλάσης Αγτζίδης, αποκλείεται να μην ξέρει τη… σωστή χρήση των ελληνικών λέξεων που χρησιμοποιεί. Επομένως, το μόνο που μπορεί (λογικά) να ισχύει, είναι το δεύτερο,που του έθεσα:

μήπως… μπερδεύετε τις θεωρητικές κατασκευές σας με την πραγματικότητα, επανορίζοντας με εντελώς δικό σας, αυθαίρετο τρόπο το νόημα ορισμένων πολύ απλών, κοινών λέξεων?

Η κύρια θεωρητική κατασκευή του κ. Αγτζίδη, που αφορά την “αντι-προσφυγική ελλαδική στάση”, ασφαλώς και έχει κάποιο ποσοστό αλήθειας, όπως αληθεύει (ακόμη περισσότερο) και η διάσπαρτη ύπαρξη ενός αντι-προσφυγικού ρατσισμού (που δεν αρνείται ούτε κι ο…  Ιός, το αντίθετο μάλλον!). Αυτή η θεωρητική κατασκευή όμως, έχει και ατέλειες, σοβαρές παρενέργειες, ή μέχρι και ψευδέστατες “συνεπαγωγές”! Π.χ. είτε ηθελημένα είτε όχι, αυτή η ιδεολογική κατασκευή τσουβαλιάζει ψευδώς [με “αντι-προσφυγικό ρατσισμό”] κάθε άλλη άποψη, π.χ. κάθε φωνή (του σήμερα ή του χθες) που διαφωνεί με την ιδιαίτερη συμπάθεια (που… δεν κρύβεται) του κ. Αγτζίδη προς το αποτυχόν εγχείρημα του Ελλαδικού στρατού στη Μικρά Ασία, είτε το ονομάζουμε “Ελληνικό Βιετνάμ”, είτε το ονομάζουμε “στρατιωτική επιχείρηση διάσωσης Ελλήνων της Σμύρνης”, είτε κάτι άλλο (πιο “πολιτικά ορθό” για τον κ. Αγτζίδη).

Πόλεμοι Λέξεων και Εννοιών (Semantic Wars)

Η απόπειρα δαιμονοποίησης σαν “αρνητή γενοκτονίας”, κάθε διαφωνούντα με κάποια συγκεκριμμένη χρήση του όρου “γενοκτονία”, είναι σύνηθες φαινόμενο για τα θύματα κάποιων ιστορικών εγκλημάτων (ή, ακόμη περισσότερο, για τους απογόνους τους). Ετσι κάποιοι Βόσνιοι, χαρακτήρισαν (αδίκως, κατ’ εμέ) τον Noam Chomsky “Αρνητή Γενοκτονίας”, επειδή αμφισβήτησε τη σωστότητα του όρου “γενοκτονία” για τη Σφαγή της Srebrenica (χωρίς όμως να αρνείται ότι συνέβη). Η δική μου άποψη είναι ότι εκείνη η σφαγή ασφαλώς και συνιστούσε [κατά κάποιον τρόπο] “γενοκτονία”, σύμφωνα με τον κοινά αποδεκτό διεθνή ορισμό του όρου. Για παρόμοιους λόγους, συμφωνώ (με κάποιες επιφυλάξεις) και με την απόφαση του “International Association of Genocide Scholars”, ότι η δίωξη των Ποντίων από τους Τούρκους Κεμαλιστές αποτέλεσε κι αυτή ένα είδος γενοκτονίας (ή, αν προτιμάτε, “ήταν εθνοκάθαρση που ισοδυναμούσε με γενοκτονία”, σύμφωνα με άλλους Ιστορικούς).

Στην πραγματικότητα, ο Τάσος Κωστόπουλος (και ο “Ιός”, γενικά) ελάχιστα ασχολήθηκε με τις οδύνες των Ποντίων της Τουρκίας. Διεξοδικά αναφέρθηκε στο θέμα τους, μέσα στα πλαίσια εξειδίκευσής του στα εγκλήματα του ελλαδικού στρατού στη Μικρά Ασία, όπου επικεντρώθηκε και το γνωστό βιβλίο του. Ενας άλλος συγγραφέας, καθόλου… φιλο-κεμαλιστής, ο Αυστραλός Williams, σε άρθρο του που ξεσκέπασε την αιματηρή εθνοκάθαρση σε βάρος των Ελλήνων της Καλλίπολης, έγραψε ότι “το αν ή όχι συνέβη γενοκτονία, ή απλώς σειρά σφαγών και διώξεων” (στους Έλληνες) είναι “σε μεγάλο βαθμό Εννοιολογικό ζήτημα“:

Omadeon είπε

2013/04/24 στις 18:41

Λοιπόν…
Ορίστε και η ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ ΑΠΟΨΗ, διεθνώς:

http://www.quadrant.org.au/magazine/issue/2013/4/the-ethnic-cleansing-of-greeks-from-gallipoli-april-1915

Αφορά το ερώτημα “γενοκτονία-ή-εθνοκάθαρση”, για την ειδική περίπτωση της Καλλίπολης,
από όπου εκδιώχθηκαν ΟΛΟΙ οι Ελληνες (από τους Τούρκους και τους Γερμανούς μαζί).

Greeks have long described the persecution of the Ottoman Empire’s Hellenic population between 1913 and 1919 as ‘genocide’, a term commonly associated with the fate of that Empire’s Armenian subjects. Whether there was a Greek genocide or ‘merely’ a series of evictions and massacres better described as ‘ethnic cleansing’ is largely a semantic question.

[…]

Πρόκειται λοιπόν, πρωτίστως, για ένα (δευτερεύον) θέμα Ορισμών, ή Λέξεων! Η ευκολία με την οποία ένα τέτοιο “Εννοιολογικό Θέμα” μετατρέπεται σε μία εστία έντονης διαμάχης, ή σε πολιτικό όπλο για συκοφάντηση αντιπάλων, είναι εντυπωσιακή! Καθόλου σπάνια, οι ίδιοι οι Πόντιοι κατηγορούν οι ένας τον άλλον, σαν “αρνητή γενοκτονίας” μέσα στις  οργανώσεις τους, όπως αποδείχτηκε [π.χ. διαβάστε το σχόλιο #181 στην ίδια συζήτηση, που εξηγεί (εν μέρει) και τη στάση του Κωστόπουλου, ή του “Ιού”].

Από τη στιγμή όμως, που αρχίζουν τέτοιοι πόλεμοι λέξεων, η (ιδεο-)λογική κατρακύλα [προς το Παράλογο] δεν έχει τελειωμό, φτάνοντας μέχρι και στον απόλυτο ανορθολογισμό της Αντιστροφής Νοημάτων, για κάποιες  λέξεις…

  • Η υπερίσχυση μιας θεωρητικής, ιδεολογικής κατασκευής, πάνω στην ίδια την πραγματικότητα [και στον τρόπο που ορίζονται πραγματικά κοινωνικά φαινόμενα, όπως π.χ. ο ρατσισμός], δεν είναι βέβαια.. πρωτοτυπία του κ. Αγτζίδη! Πλήθος άλλων Ίστορικών (κυρίως αναθεωρητών), πολιτικών προσώπων και διανοουμένων, επιδιώκει παρόμοια… πλήγματα σε βάρος του Ορθού Λόγου (διότι περί αυτού πρόκειται), δηλαδή σε βάρος της κοινής λογικής και της κοινής γλώσσας.

Ενας τέτοιος (συνήθως αφανής) στρεβλός επανορισμός κάποιων λέξεων, ακολουθεί μετά, σαν αποτέλεσμα [όχι αιτία], αλλά στη συνέχεια.. Αιτία και Αποτέλεσμα αντιστρέφονται(!), έτσι ώστε να “εξηγηθεί” η ίδια η πραγματικότητα (της Ιστορίας, των Εθνών, ή και της εποχής που ζούμε…).

Σε ακραίες εξάρσεις του ίδιου (περίπου) φαινομένου, βλέπουμε π.χ. τη Χρυσή Αυγή να θεωρεί τον αντι-ρατσισμόβρώμικη λέξη, που (δήθεν) “προκαλεί” τον (δήθεν) “πραγματικό ρατσισμό” (=”κατά Ελλήνων”). Σε ηπιώτερες εξάρσεις του ίδιου φαινομένου, βλέπουμε π.χ. τον κ. Αγτζίδη να κατηγορεί με μένος κάποιο ακραιφνώς φιλο-προσφυγικό άρθρο, σαν (δήθεν)αντι-προσφυγικό”, επειδή τον ενόχλησε η μία και μοναδική λέξη “Βιετνάμ”, [παντελώς άσχετη με “ρατσισμό”, εν προκειμένω]. Βέβαια, το γεγονός ότι θεώρησα εξάρσεις του ίδιου φαινομένου, τόσο τις… παπαριές ναζιστών, όσο και τα (μικρότερα) φάουλ του κ. Αγτζίδη, είναι… ατυχής επιλογή, διότι… έτσι ίσως να εξοργίσω κάποιους [οπαδούς του], που ενδεχομένως θα το θεωρήσουν σαν (άλλο) ένα “τσουβάλιασμά του με νεοναζί” [διαπράττοντας έτσι. άλλο ένα λογικό φάουλ, του τύπου “χωροφύλακας και μπουζούκι”]. Παρόλ’ αυτά, ο ανορθολογισμός παραμένει, σαν κύριος κοινός παρανομαστής, τόσων πολλών ετερόκλητων (ιδεο-)λογικών πλανών, ώστε θάπρεπε να είναι αυτονόητος ΚΑΙ αναγκαίος ο εντοπισμός του, παντού (πολύ περισσότερο από τον “αντι-προσφυγικό ρατσισμό”, που βλέπεισχεδόν παντού, ο κ. Αγτζίδης).

[συνεχίζεται]

  • Αν… βιάζεστε (να περιμένετε επόμενο άρθρο) διαβάστε την αρχική συζήτηση (350 σχολίων, μέχρι στιγμής…)

Enhanced by Zemanta
Advertisements

1 Comment »

  1. διαβάστε αυτό το ποστ: Το Μεγάλο Ψέμα του Βλάση Αγτζίδη και των ΑριστεροΠόντιων. Για τις λαθροχειρίες της Ρεπούση…

    Pingback by Η αναγκαιότητα απόρριψης του εμπρηστικού όρου ‘εθνομηδενισμός’ (και της διαμάχης περί έθνους) | OMADEON — 11/06/2013 @ 9:13 pm


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: